Home page

November 2013

 

Bangkok Prachinburi november 2013

Koh Samed 2013

Chanthaburi 2013

Pattaya november 2013

 

Ubon Ratchathani

Sri Isan hotel

Chong Mek

Wat Tham Khu Ha Sawan

Pha Taem

sirindhorn dam

Song si rivier

Soi Sawan waterval

Sisaket

Phrom Phiman Hotel

Prasat Ban Ben

Pra That Reuang Rong

Wat Pa Maha Chedi Kaeo

Nachtleven van Sisaket

Surin

Memorial hotel

Wat Buraparam

Nachtleven van Surin.

Buriram

Thai Hotel Buriram

Khao Kradong Volcano

Saiphet park en Suan Nok resort

Buriram United

Koning Rama I

Nachtleven van Buriram

Si Wiang Dinosaur Park

Khon Kaen

 

Ubon Ratchathani

Ubon Ratchathani, ook wel Ubon is tevens de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Ubon ligt aan de noordkant van de Mun rivier en is tegen het eind van de 18e eeuw gesticht door immigranten uit Laos.

De stad staat bekend om haar jaarlijks kaarsen-festival in juli, waarbij gigantische kaarsen in een optocht door de stad gereden worden.

Verder bevinden zich een aantal bijzondere tempels in Ubon.
Wat Tung Sri Muang staat bekend om haar houten antieke bibliotheek in de traditionele Thaise stijl.
In Wat Nong Bua heeft men een kopie van de chedi van Bodhgaya gebouwd.

Ten zuiden van de rivier ligt Warin Chamrab, een voorstad die aan Ubon Ratchathani vastgroeit. Het gebied tussen Ubon en Warin Chamrab is een populaire plaats voor de vestiging van mega-stores. Het treinstation van Ubon Ratchathani bevindt zich in Warin Chamrab, wat bij toeristen soms tot desoriëntatie en verwarring leidt.

Het internationaal vliegveld van Ubon was tijdens de Vietnamoorlog een van de belangrijke Amerikaanse militaire bases in Thailand, van waaruit bommenwerpers vertrokken voor missies boven Vietnam, Laos en Cambodja. Thans heeft de Koninklijke Thaise luchtmacht een basis nabij de stad waar F-5-gevechtsvliegtuigen gestationeerd zijn.

 

Sri Isan hotel

Na aankomst in Ubon een hotel gezocht. Via internet vond ik het Sri Isan hotel.

Na mij gemeld te hebben aan de receptie voor een kamer, werd ik gewezen op een kaart met kamertypes, met de indeling van de kamers. Dus ook gelijk te zien een dubbel bed of 2 single bedden. Inclusief de prijs per nacht.

De duurste kamer was nog onder de 1000 baht, dus het sprak mij wel aan. Een suite leek mij wel aantrekkelijk maar erg decadent. Dus koos voor de prijsklasse eronder. 800 Baht, zonder ontbijt. Nadat ik op de kamer kwam, 2e verdieping geen lift, zag ik dat deze dezelfde indeling had als de suite. Mij daar klaag ik niet over.

 

Chong Mek

Chong Mek is een grensplaatsje dat ligt aan de oost grens van Thailand met Laos. Het ligt ongeveer 90 km oostelijk van Ubon Ratchathani.

Het is een klein marktplaatsje met diverse winkeltjes/stalletjes.

 

Wat Tham Khu Ha Sawan

Met de auto rijdend in het gebied van Khong Chiam, kwam ik deze tempel tegen.

Ziet er allemaal fraai uit, en dus ben ik even gestopt om wat fotootjes te schieten.

En er is daar boven ook nog een mooi uitzicht op de omgeving richting de Song Si rivier.

 

Pha Taem

Het Pha Taem nationaal park is 140 vierkante kilometer groot. Hoogvlaktes en heuvels domineren het landschap. Er zijn ook steile kliffen die het resultaat zijn van vroegere aardbevingen. Verder zijn er een paar prachtige watervallen te vinden. Vreemd gevormde zandsteen rotsen zijn her en der verspreid in het gebied te vinden. Verder groeien er prachtige planten op de rotsachtige grond.

Het nationale park is het beste bekend omdat het de locatie is met de grootste rots schilderingen in Thailand. Pha Taem en Pha Kham zijn vlakbij het hoofdkwartier van het park. Op de klif zijn diverse prehistorische schilderingen te vinden, ze zijn ongeveer 3000-4000 jaar oud en geven inzicht in het leven van de mensen tijdens deze prehistorische periode. Deze schilderingen tonen het vissen, verbouwen van rijst, mensen, dieren, handen en andere geometrische tekeningen.

Toegang bedraagt 200 Baht.

Ben hier trouwens niet naar beneden gegaan om de rotsschilderingen te bekijken. Het was al laat in de middag, en de route naar beneden was 3 km. Ik was alleen met de auto en vind rijden in het donker in Thailand niet prettig, komt voornamelijk door het zonneglas van de auto.

 

Sirindhorn Dam

De Sirindhorn Dam bevindt zich in de provincie Ubon Ratchathani. Het reservoir is het grootste reservoir van de provincie. De dam is in 1971 geinstalleerd om energie uit waterkracht te winnen, maar ook als water voorrraad voor de landbouw in de omgeving.

Alle gegenereerde elektriciteit is bestemd voor de plaatselijke gebruikers in het gebied. De dam bevindt zich stroomopwaarts van de Pak Mun Dam.

Rond de 2000 dorpsbewoners moesten verkassen voor de bouw van de dam. Velen beweren nooit voldoende compensatie te hebben ontvangen voor het verlies van hun woon omgeving. En zijn slecht voor 80% gecompenseerd voor het verlies van hun land. Men beweert dat hun nieuwe leef omgeving van mindere kwaliteit is, en dat het nieuwe land minder op brengt. Ook is een beloofd irrigatie kanaal nooit aangelegd.

 

Song si rivier

Khong Chiam bevindt zich op de samenvloeiing van de roodkleurige Mekong en van de indigoblauwe Mun. Op het punt waar deze twee rivieren bijeen vloeien ontstaat het fenomeen dat “maenam song si” genoemd wordt (“tweekleurige rivier”). Dit kleurencontrast is te wijten aan het verschil tussen de limoenen die in en boven de waterstroom hangen. De Wat Tham Khu Ha Sawan is een goede observatieplek voor de Song si rivier. April is de beste tijd van het jaar om dit fenomeen te bewonderen.

Khong Chiam ligt op de grens met LAOS. De overzijde van de Mekong rivier is immers LAOS.

 

Soi Sawan waterval

In het Pha Taem nationaal park zijn een paar watervallen. Ik ben bij deze geweest. Toegang is 200 Baht. Wanneer je het kaartje van een bezoek aan Pha Taem nog hebt, is toegang gratis.

Bewegende beelden van de waterval

 

Sisaket

De provincie ligt in de vallei van de Mun river, die de Mekong rivier instroomt. En grenst in het zuiden aan cambodja.

Zeer berucht in deze grensstreek is de Khmer temple, Prasat Preah Vihear. Deze staat nu in Cambodja. Tussen Thailand en Cambodja bestaat al enige tijd onenigheid over, welk land deze tempel toe behoort. Dit leidt regelmatig tot beschietingen over en weer, met dodelijke slachtoffers als gevolg. Het internationaal gerechtshof in Den Haag heeft hier recent weer een uitspraak over gedaan, waarbij de tempel is toegewezen aan Cambodja. Maar de tempel is eigenlijk alleen bereikbaar vanaf Thailand.
Cambodja heeft al geruime tijd plannen om de tempel bereikbaar te maken vanuit Cambodje met een kabelbaan, maar dit is nog steeds niet tot uitvoering gebracht.

Toen ik onderweg was naar de stad Sisaket, was op het nieuws te vernemen dat er wederom een schietincident was, waarop ik besloot deze tempel niet te bezoeken.

 

Phrom Phiman Hotel

 

In het centrum van Sisaket stad ligt het Phrom Piman hotel, vlakbij het station van Sisaket.

Mijn kamer hier was 600 Baht, en deze keer was dat inclusief ontbijt.

 

Prasat Ban Ben

Prasat Ban Ben is een Khmer heiligdom. Gebouwd van baksteen en zandsteen, het dateert uit de xie eeuw. Het bestaat uit drie bakstenen torens op het oosten op een lateriet basis. Ten oosten van deze set, buiten de muur, liggen de ruïnes van een vierkant gebouw, geflankeerd door zakken aan alle vier de zijden.

 

Pra That Reuang Rong

De Wat Phra That Rueang Rong ligt op ongeveer acht kilometer van Si Sa Ket. Het was puur toeval dat ik hier belandde. Ik zocht de naam van de biertempel en deze zag ik er als eerste uit komen via Google. Het complex omvat een soort tuin met fraaie beelden van dieren zoals een olifant, waterbuffel, apen en nog veel meer.
Wanneer je in Sisaket bent, zul je van een bezoek aan deze tempel geen spijt krijgen.

 

Wat Pa Maha Chedi Kaeo

 

Ook bekend als de Biertempel. In Khun Han dichtbij de Cambodjaanse grens, staat ook bekend onder de naam ‘De tempel van een miljoen flessen’. De officiële naam is Wat Pa Maha Chedi Kaew, de tempel is de droom van een monnik.

Op zich is het niet bijzonder dat er een gebouw is gemaakt van gerecyclede bierflessen, maar vooral het opmerkelijke ontwerp van het tempelcomplex maakt het uniek.

Door de combinatie van groene- en bruine flessen, ontstaan er mooie contrasterende kleuren.

De milieuvriendelijke Theravada monniken van de Wat Pa Maha Chedi Kaew zijn al in 1984 begonnen met het verzamelen van bierflesjes. Tot die tijd werden de afgedankte flessen alleen gebruikt voor het maken van decoraties.

De geruchten gaan dat een monnik al het zwerfvuil meer dan zat was en hij de lokale bewoners gevraagd heeft om lege alcohol flessen in te zamelen. In de loop der jaren nam het aantal bierflessen fors toe. Op een dag werd er besloten om de flessen te gaan gebruiken als bouwmateriaal. De flessen werden verwerkt in het beton. Met de hulp van de lokale gemeenschap, zijn de monniken in staat geweest om hun prachtige tempel van bierflesjes te bouwen.

Tot dusver bestraat de ‘Bierflessen Tempel’ uit een complex van maar liefst 20 gebouwen die bijna geheel uit bierflessen bestaan. Het complex omvat gebedsruimten, een crematorium, een watertoren, toiletten voor toeristen en de tempel.

De belangrijkste tempel is een ingewikkeld ontwerp, die voor een deel over het water is gebouwd. Er zijn ook verscheidene bungalows, die dienen als onderkomen voor de monniken, zowel binnen als buiten het complex. Niets gaat hier verloren, want zelfs de mozaïeken van Boeddha zijn gemaakt van gerecyclede flessendoppen! Er zijn in totaal naar schatting 1,5 miljoen bierflesjes gebruikt!

De lokale autoriteiten helpen de monniken ook bij het verzamelen van de flesjes, zodat er nog meer kan worden gebouwd. De monniken hebben een voorkeur voor bierflessen omdat deze gemakkelijk schoon te maken zijn. De gekleurde flessen zorgen tevens voor een prachtige verlichting van de gebouwen.

Wat Pa Maha Chedi Kaew is nu een bekende attractie voor ecoreizen in Zuidoost Azië. Zeker een bezoek waard, maar niet gemakkelijk te vinden!

Maar gelukkig had ik TomTom!!!

Het toilet, jammer dat de zon niet gunstig stond.

Nieuw bouwmateriaal ligt klaar voor het volgende projekt.

 

Nachtleven van Sisaket

Naast het Phrom Piman hotel is de iBar. Een heuse nachtclub. Met levende muziek.

Het heet dan wel een nachtclub, maar clubs als deze in de Isan gaan vaak pas om 22.00 uur echt lopen. En om 01.00 uur weer dicht.

De bands gaan wel vaak lang door. Die gaan niet om de haverklap pauzeren zoals ik dat in Europa wel eens heb mee gemaakt.

 

Surin

 

Surin is de provincie van de olifant en  Khmer ruïnes. Terwijl ik aan de hand van TomTom onderweg was naar de gelijknamige provincie hoofdstad, wilde ik enige toeristische attracties bezichtigen. Maar meer dan een waterreservoir en enige tempels, die ik de afgelopen dagen, hoewel best mooie in Sisaket, wel weer genoeg gezien heb.

Hier een park vlakbij een waterreservoir,

Heb onderweg, vooral op kleine weggetjes, regelmatig zo rijst te drogen zien liggen op de openbare weg.

Rotonde in Surin stad.

 

 

Memorial hotel

In de stad vond ik het Memorial hotel. Redelijke kamers, niet duur. 800 Baht voor een nacht. Geen ontbijt. Maar dat is ook niet nodig.

Onder het hotel een massagesalon en een nachtclub/karaoke bar. Voor de liefhebbers. Heb er eigenlijk niet zo’n last van gehad. Misschien was het een stille avond voorde mensen hier.

Voor de deur keek ik tegen deze tempel aan. Alleen even een plaatje van geschoten. Was er toch.

 

Wat Buraparam

Nadat ik mijn intrek in het Memorial hotel had genomen, ben ik door de stad gaan wandelen en kwam toch nog langs een tempel.
En dan loop ik er toch even naar binnen.

 

Nachtleven van Surin.

Surin heeft een nachtleven. Een straatje met wat barretjes, restaurants en zelfs een heuse discotheek. Speed 3.

Geloof dat in Thailand discotheken allemaal Speed heten, misschien een grote eigenaar.

Ook hier een groot podium waarop een band bijgestaan door zangers, zangeressen en dansers en danseressen een show geven.

Best vermakelijk. Maar zoals op de foto te zien, was ik er al vroeg bij. De drukte moet nog komen, en die kwam ook.

Ook nog een filmpje geschoten hier in Speed 3

 

Buriram

Buriram hoort tot de Noordoostelijke provincies in Thailand die de Isan worden genoemd. Er liggen verscheidene dode vulkanen in deze provincie. Aan de zuidkant grenst Buriram aan Cambodja.

In Buriram waren al vestigingen ten tijde van het Khmer-rijk waar dit gebied een onderdeel van uitmaakte van ongeveer de 9e eeuw tot de 12e eeuw. Veel overblijfselen uit die tijd zijn nog zichtbaar. De grootste hiervan zijn op een dode vulkaan, de ruïnes in het Phanom Rung historisch park.

Toen ik dit las, ging ik ervan uit hier al 2x geweest te zijn, maar zoeken op internet leerde dat Wat Muang Tam waar ik eerder geweest ben, nog zo’n 4 km van deze tempel verwijderd is. Dus dan was ik best vlakbij. Kom vast nog wel eens in Buriram!!

De gelijknamige hoofdstad van deze provincie was het doel van deze reisdag.

 

Thai Hotel Buriram

Het Thai hotel in Buriram is gelegen aan de Romburi road. Lekker in het centrum van de stad. Ook weer vlakbij het station.

Hier had ik een kamer voor 700 baht, geen ontbijt.

Na mijn intrek in het hotel ben ik even door Buriram stad gaan wandelen.

 

Khao Kradong Volcano

De toegang naar dit park ligt ongeveer tegen over het trainingscomplex van de plaatselijke trots, Buriram United.

Deze vulkaan is allang uitgedoofd. En bovenop de berg is er niets dat mij er op wijst dat het hier om een uitgestorven vulkaan gaat.

Wel vond ik de 300 treden naar de top erg zwaar.

Voetafdruk van Boeddha.

 

Saiphet park en Suan Nok resort

Dit park is gelegen aan het Huai Talat reservoir.

Niet zover van de Khao Kradong Volcano. Heeft allemaal leuke en mooie beelden van dieren, vooral vogels.

Enkele prehistorische beelden, maar ook enige levende diertjes.

 

Buriram United

Onderweg naar Buriram stad reed ik langs dit complex. Maar dit is blijkbaar het trainingscomplex.

Maar even verderop kwam ik langs het stadion.

Buriram United was dit jaar kampioen van de Thaise Premier league geworden. Jammer dat het seizoen voorbij was.

 

Koning Rama I

De toegangsweg langs Buriram United naar Buriram leidde mij een rotonde.

Hier een groot beeld van Koning Rama I, een voorvader van de huidige koning en tevens stichter van de huidige Chakri dynastie.

Zie ook de geschiedenis van het koningshuis van Thailand.

 

Nachtleven van Buriram

Ook Buriram heeft een nachtleven. En niet toevallig vlakbij het Thai Hotel.

Dit is Speed.

Hier binnen bij Speed. En ook hier was ik veel te vroeg binnen. Het werd pas rond 23.00 uur echt druk hier.

En dan komen veel Thais bij mij langs om even te proosten. En was toch niet de enigste westerling hier binnen.

En nog even een spetterend filmpje van het optreden van de band.

 

Si Wiang Dinosaur Park

In Khon Kaen kwam ik langs het Si Wiang Dinosaurus park. Dus even gestopt voor een wandeling en wat fotootjes. Was er in ieder geval niet druk.

 

 

Khon Kaen

Hier als laatste uitsmijter van deze serie wat fotootjes van Khon Kaen. Waar ik ook nog een dagje rond gehangen heb.

 

Dit is Rads. Een erg dure gogo bar. En het is geen gogo zoals in Pattaya. Er waren een 10-tal meiden die in bikini stonden te dansen.

En tegen betaling mogen ze bij de klanten komen zitten. Maar mocht iemand geïnteresseerd zijn, het is in de buurt achter het Kosa hotel.